Humans of Amsterdam FB

 

Humans of Amsterdam

”I was only seven when my mother offered me out to elderly men as a prostitute. My entire childhood my mother earned money off of me. she abused me both mentally and physically. She was an alcoholic and all the money I would make she would spend on alcohol. When I got my period I became no longer interesting for pedophiles and she made me work other jobs. Whenever I refer to her, I rather not call her my mother but just the one who brought me into this world. At the age of sixteen I met a man and we got into a serious relationship. In a way he was my ticket out. Two years later I got pregnant and we had a baby girl. After a few years I found out that he would sexually abuse our daughter. It broke my heart. we divorced and he got arrested. After that I tried to make life better but my childhood trauma kept following me around. I got into a spiral of abusive relationships and drug abuse, I also had my second daughter. I never trusted anyone until I met an old family friend. He seemed to be very understanding of my situation and for the first time I felt that I could be vulnerable in front of another human being. He gained my trust and I was able to share the horrible things I went through as a child. I was happy I had found someone I could talk to but then one day my daughter came up to me and told me that she had been raped by this man.”

”When I found out my daughter had been raped by him something inside of me snapped. I went up to him and I asked: ”Did you rape my daughter?” He answered: ”Yes, I did.” It is hard to describe how I felt but everything around me became blurry. I lived in a rust. I could no longer feel anything and the only thing I could think of was: ”He is going to die.” With the help of a friend, I drugged and I killed him.
When you kill in the name of your country it is justified. When you kill out of revenge you go to prison. I never tried to get away with what I did. I didn’t want to get away with what I did. On the contrary, I waited three weeks for my arrest. I knew what I had done was wrong and that I would get arrested for it. I have been punished for what I have done. I was sentenced to prison for 12 years. I hurt myself, I hurt my daughters and I killed a man. What I did, I regret but at the time I was so desperate and I felt no other option. When I got out of prison I started to write down my story as a way of coping with everything I had been through. At some point I would only write at night so no one would see me cry. In my life I experienced physical pain but that is nothing compared the mental pain I have experienced. There is no doctor, no medication or other remedy that can take that pain out of your soul. Still I refuse to see myself as a victim and I take full responsibility for what I did. I’m a grandmother now and I take good care of my grandchildren. I found a wonderful husband and somehow I made it through these 52 years of my life. I became an artist and I wrote a book, I paint and I write poetry. My artist name is LaReina which means the Queen in Spanish. It is a name the South American women in prison gave me. They gave me that name because they saw me as a strong mother, a Matriarch, a Queen who survived in a kingdom of misery. Ever since I came out of prison I have been carrying that name with pride.”

Auteur: Willeke

Willeke Meijer werd in 1959 geboren te Rotterdam en werd als meisje van 7 jaar door haar eigen moeder aan pedofielen verhuurd. Als tienermeisje van 16 jaar oud ging ze een relatie aan, die in een huwelijk resulteerde. Op 18 jarige leeftijd werd haar eerste dochtertje geboren. De relatie mondde uit in de arrestatie van de vader wegens seksueel misbruik van zijn eigen dochtertje. Na haar scheiding van deze man kwam ze in een relatie terecht, die haar in een horrorverhaal van zeer ernstige en grove lichamelijke en seksuele mishandeling deed belanden. Tijdens deze relatie werd haar tweede dochtertje geboren. Maar ook deze relatie eindigde met de arrestatie van deze man na vermeend seksueel misbruik van zijn stiefdochtertje. Hierna kwam ze in een relatie terecht met een jongere man, met wie ze ook trouwde, en die haar in een negatieve spiraal van drugsgebruik meetrok. Tijdens deze relatie leerde zij een vriend van de familie van haar man kennen. Deze oudere man wierp zich op als een begripvolle luisteraar, die open leek te staan voor al het levensleed, wat zij vanaf haar prille jeugdjaren had meegemaakt. Doch hij bleek te handelen uit eigenbelang en misbruikte het vertrouwen wat zij hem had gegeven door haar in een gewelddadige SM-relatie te trekken. Nadat de man zich ook aan haar dochtertje had vergrepen, was dat voor haar de druppel die de emmer deed overlopen. Ze kwam in een soort van roes terecht en heeft de man vermoord met hulp van een vriend van haar toenmalige echtgenoot. Na haar arrestatie werd ze veroordeeld tot twaalf jaar gevangenisstraf. Het boek beschrijft vervolgens de jaren van detentie, waarin zij na verloop van tijd het slachtoffer werd van de tunnelvisie van gevangenispersoneel en directieleden. Het werd een nachtmerrie waarbij ze op een gegeven moment werd gered door tussenkomst en inmenging van de toenmalig fractievoorzitter van de SP in de Tweede Kamer, Jan Marijnissen, en de publicist en journalist Bert Voskuil. Het boek beschrijft tevens de relatie tussen haar en haar twee dochters waarvan ze zelf zegt, dat "ze door haar daad en veroordeling niet enkel haar vrijheid maar ook haar twee dochters verloor". Het boek beschrijft tevens enkele actuele zaken, die zich na haar detentie hebben afgespeeld. Waaronder de opvoeding van haar twee kleinkinderen, haar kunst en het verzoek van documentairemaakster Jessica Villerius om als hoofdpersoon te fungeren in een aflevering van een documentairereeks genaamd "Moordvrouwen". Deze werd op 9 mei 2011 door Net5 uitgezonden. Hierna verscheen ze enige malen in de publiciteit. Zo verscheen er op 10 september 2011 in de bijlage "Vrouw" van de Telegraaf een interview met haar en werd ze door de NTR gevraagd om in de uitzendingen op 5 oktober 2011 en 21 maart 2012 van het toenmalige televisieprogramma "5op 2" te verschijnen. Vermeldenswaard is ook, dat er al in 1999 een documentaire is gemaakt over de ervaringen van Willeke Meijer tijdens haar detentieperiode, genaamd "Met voorbedachte rade". Deze documentaire werd indertijd gemaakt door Christine v.d. Aar en Remco van Westerloo en door SBS6 en NET5 uitgezonden. Het boek "Mijn Jeugd vermoord" is een aangrijpend levensverhaal van een vrouw wiens levenspad zeker niet over rozen is gegaan. Haar motivatie om dit op papier te zetten is, dat ze daarmee hoopt mensen de ogen te openen voor het leed wat kinderen en vrouwen kan worden aangedaan. En om mensen, die hiervan getuigen zijn, te motiveren omdaadwerkelijk in te grijpen of daders aan te geven. Zodat slachtoffers niet de fout maken, die zij zelf helaas wel heeft begaan op een dieptepunt in haar leven. Het boek is rijkelijk voorzien van foto's en fragmenten uit originele documenten. Een boek wat de moeite waard is om te lezen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *