Our holiday in England. Onze vacantie in Engeland.

Vacantie weekje in Donwton Wiltshire bij mijn zusje Jojo en haar man Ross, en Rita, en de hond Munskin.

 

Vertrek vanuit schiphol met vliegtuig naar Southampton.

Departure from Schiphol Airport near Amsterdam by plane to Southampton.

We sliepen eerst in de Peartree in Salisbury. (zie link)

We first slept in thePeartree in Salisbury.

Peartree Seviced Aparments Salisbury

Een keuken zitkamer en aparte slaapkamer en badkamer. Een rustig en mooi appartement. Op de begane grond i.v.m. mijn rolstoel. Daar bleven we tot zondag.

A kitchen sitting room and separate bedroom and bathroom. A quiet and beautiful apartment. On the ground floor due to my wheelchair. We stayed there until Sunday.

Daarna zijn we naar The King’s Head Inn in Salisbury gegaan. Helaas was dat geen goede B&B Hotel! Want met m’n rolstoel in lift naar boven ( waar de kamers zijn) voor 24.00 uur s’nachts want dan zet men om de één of andere vreemde reden de lift uit! En om 6.30 uur in de ochtend gaat die pas weer aan. Een bed vol met grote ijzeren veren die je echt voelde over je hele lichaam. Dus niet geslapen. En de volgende dag gelijk uit gecheckt.

Then we went to The King's Head Inn in Salisbury. Unfortunately that was not a good B&B Hotel! Because I had to go up to the first floor ( where the rooms are) with my wheelchair in the elevator before midnight because for some strange reason they switch off the elevator at midnight ! And at 6.30 AM in the morning it will be turned on again. A bed full of big iron springs that you really felt all over your body. So I didn't sleep. We checked out the next day.

Op naar The Kings Head   B & B in White Parish. Een dorp met 1 postkantoor die gelijk de functie had als klein winkeltje. Busstop voor de deur. Hier zaten we perfect. Een kamer waar ik met mijn rolstoel in kon. Alles keurig schoon. En de eigenaren Darel en Jimmy zijn zeer vriendelijk en gastvrij. Er zijn honden toegestaan. Het ontbijt  en lunch en diner  zijn geweldig.

Off to The Kings Head B & B in White Parish. A village with 1 post office that also served as a small grocery shop. Bus stop in front of the door. We were perfect here. A room that I could enter with my wheelchair. Everything neatly clean. And the owners Darrel and Jimmy are very friendly and welcoming. Dogs are allowed. The breakfast, lunch and diner was great.

The Goat at Donwton

Ik herkende Darrel van een pub. Nadat we spraken bleek dat hij ook eigenaar was van The Goat at Downton. Waar ik vaker was met mijn zusje Jojo en Ross en Rita. Heerlijk eten, fijne omgeving om te zitten.Ook hier zijn honden welkom.

I recognized Darrel from a pub. After we talked it turned out that he also owned The Goat at Downton. Where I was often before with my sister Jojo and her husband Ross and Rita. Delicious food, nice environment to sit. Dogs are also welcome here.

 Deze vogels kochten we,en de douane op Heathrow Airport liet ze vallen. Wat een rommeltje is het daar zeg. Daar wil ik niet meer heen.

We bought these birds, and customs at Heathrow Airport dropped them. What a mess it is there. I don't want to go there anymore.

Ron heeft ze kunnen maken.

Ron was able to fix them.

Hier onder wat foto’s.
Ron met Munchkin.

Samen met Rita. Ze wordt 2 juli 92 jaar. We waren bij The Goat.

 

Auteur: Willeke

Willeke Meijer werd in 1959 geboren te Rotterdam en werd als meisje van 7 jaar door haar eigen moeder aan pedofielen verhuurd. Als tienermeisje van 16 jaar oud ging ze een relatie aan, die in een huwelijk resulteerde. Op 18 jarige leeftijd werd haar eerste dochtertje geboren. De relatie mondde uit in de arrestatie van de vader wegens seksueel misbruik van zijn eigen dochtertje. Na haar scheiding van deze man kwam ze in een relatie terecht, die haar in een horrorverhaal van zeer ernstige en grove lichamelijke en seksuele mishandeling deed belanden. Tijdens deze relatie werd haar tweede dochtertje geboren. Maar ook deze relatie eindigde met de arrestatie van deze man na vermeend seksueel misbruik van zijn stiefdochtertje. Hierna kwam ze in een relatie terecht met een jongere man, met wie ze ook trouwde, en die haar in een negatieve spiraal van drugsgebruik meetrok. Tijdens deze relatie leerde zij een vriend van de familie van haar man kennen. Deze oudere man wierp zich op als een begripvolle luisteraar, die open leek te staan voor al het levensleed, wat zij vanaf haar prille jeugdjaren had meegemaakt. Doch hij bleek te handelen uit eigenbelang en misbruikte het vertrouwen wat zij hem had gegeven door haar in een gewelddadige SM-relatie te trekken. Nadat de man zich ook aan haar dochtertje had vergrepen, was dat voor haar de druppel die de emmer deed overlopen. Ze kwam in een soort van roes terecht en heeft de man vermoord met hulp van een vriend van haar toenmalige echtgenoot. Na haar arrestatie werd ze veroordeeld tot twaalf jaar gevangenisstraf. Het boek beschrijft vervolgens de jaren van detentie, waarin zij na verloop van tijd het slachtoffer werd van de tunnelvisie van gevangenispersoneel en directieleden. Het werd een nachtmerrie waarbij ze op een gegeven moment werd gered door tussenkomst en inmenging van de toenmalig fractievoorzitter van de SP in de Tweede Kamer, Jan Marijnissen, en de publicist en journalist Bert Voskuil. Het boek beschrijft tevens de relatie tussen haar en haar twee dochters waarvan ze zelf zegt, dat "ze door haar daad en veroordeling niet enkel haar vrijheid maar ook haar twee dochters verloor". Het boek beschrijft tevens enkele actuele zaken, die zich na haar detentie hebben afgespeeld. Waaronder de opvoeding van haar twee kleinkinderen, haar kunst en het verzoek van documentairemaakster Jessica Villerius om als hoofdpersoon te fungeren in een aflevering van een documentairereeks genaamd "Moordvrouwen". Deze werd op 9 mei 2011 door Net5 uitgezonden. Hierna verscheen ze enige malen in de publiciteit. Zo verscheen er op 10 september 2011 in de bijlage "Vrouw" van de Telegraaf een interview met haar en werd ze door de NTR gevraagd om in de uitzendingen op 5 oktober 2011 en 21 maart 2012 van het toenmalige televisieprogramma "5op 2" te verschijnen. Vermeldenswaard is ook, dat er al in 1999 een documentaire is gemaakt over de ervaringen van Willeke Meijer tijdens haar detentieperiode, genaamd "Met voorbedachte rade". Deze documentaire werd indertijd gemaakt door Christine v.d. Aar en Remco van Westerloo en door SBS6 en NET5 uitgezonden. Het boek "Mijn Jeugd vermoord" is een aangrijpend levensverhaal van een vrouw wiens levenspad zeker niet over rozen is gegaan. Haar motivatie om dit op papier te zetten is, dat ze daarmee hoopt mensen de ogen te openen voor het leed wat kinderen en vrouwen kan worden aangedaan. En om mensen, die hiervan getuigen zijn, te motiveren omdaadwerkelijk in te grijpen of daders aan te geven. Zodat slachtoffers niet de fout maken, die zij zelf helaas wel heeft begaan op een dieptepunt in haar leven. Het boek is rijkelijk voorzien van foto's en fragmenten uit originele documenten. Een boek wat de moeite waard is om te lezen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *